ابوطاهر
نویسه گردانی:
ʼBWṬAHR
ابوطاهر. [ اَ هَِ ] (اِخ ) انباری . محمدبن ابی الفضل بنان . یکی از ادبای مشهور مولد او به مصر سال 507 هَ . ق . و منشاء وی هم بدانجاست . او گاهی نیز بمشاغل دیوانی پرداخته است . چنانکه وقتی از دست سیف الاسلام طغتکین بسفارت بغداد رفت . وفات وی در 596 هَ . ق . بود. او راست : کتابی در تفسیر قرآن و کتاب المنظوم و المنثور.
واژه های همانند
۷۱ مورد، زمان جستجو: ۰.۲۷ ثانیه
ابوطاهر. [ اَ هَِ ] (اِخ ) ابن سوار. احمدبن علی مقری بغدادی . او راست : مستنیرفی القرآت العشرةالبواهر. و وفات او به سال 499 هَ . ق . بود.
ابوطاهر. [ اَ هَِ ] (اِخ ) ابن محمدبن علی بن حسن فضلویه . سرسلسله ٔ امرای هزاراسپی لرستان و آنان مدت دویست سال (543 - 740 هَ . ق .) در لرست...
ابوطاهر. [ اَ هَِ ] (اِخ ) ابن المخلص . او راست : کتاب ابتغاء فی اخبارالمدینه . و رجوع به ابوطاهر مخلص شود.
ابوطاهر. [ اَ هَِ] (اِخ ) احمدبن حسن میمندی . رجوع به احمد... شود.
ابوطاهر. [ اَ هَِ ] (اِخ ) احمدبن علی بن عمربن سوار مقری . رجوع به احمد... و رجوع به ابوطاهربن سوار احمد... شود.
ابوطاهر. [ اَ هَِ ] (اِخ ) احمدبن عمربن شبه . شاعر است . و پسر وی ابن شبه معروف است .
ابوطاهر. [ اَ هَِ ] (اِخ ) احمدبن عمروبن السرح . محدّث است .
ابوطاهر. [ اَ هَِ ] (اِخ ) احمدبن محمّدبن ابراهیم بن سلفه ٔ [ سه لَبَه ] اصفهانی . (472 - 576 هَ . ق .). رجوع به احمد... و رجوع به ابوطاهر حافظ...
ابوطاهر. [ اَ هَِ ] (اِخ ) احمدبن محمّد سلفی اصفهانی . رجوع به احمد... و رجوع به سلفی ... شود.
ابوطاهر. [ اَ هَِ ] (اِخ ) احمدبن محمد مسند الدنیا. رجوع به احمد... شود.