اجازه ویرایش برای هیچ گروهی وجود ندارد

پی

پی . [ پ َ / پ ِ ] (اِ) ۞ ردّ. ایز. اثر. نشان . اثر پای . ردپا.اثر پای بر زمین . نشان و داغ پای بر زمین : زکریا علیه السلام از شهر بگریخت ... خلق از پس وی سربیرون نهادند و بر در شهر درختی بود... زکریا به آن درخت درشد، ایشان پی همی آوردند چون به آنجا رسیدندگفتند ندانیم اکنون کجا شد. (ترجمه ٔ طبری بلعمی ).
چو از دشتبان آن سخنها شنید
بنخجیرگه بر پی شیر دید.

فردوسی .


چنین گفت کایدر ز خرد و بزرگ
نباید که ماند پی شیر و گرگ .

فردوسی .


درازا و پهنای آن دشت پاک
همه بد پی گله بر روی خاک .

فردوسی .


چنین گفت کامشب شکار می است
که از شیر بر خاک چندین پی است
که فردا بباید مرا شیر جست
بخسبید شادان دل و تندرست .

فردوسی .


بکوشید چندی نیامدش سود
که بر باره ٔ دژ پی شیر بود.

فردوسی .


چو خورشید تابان بگنبد رسید
بجایی پی گور و آهو ندید.

فردوسی .


بدان خو مبادا که مردم بود
چو باشد پی مردمی گم بود.

فردوسی .


خوک چون دید بدشت اندر تازه پی شیر
گرش جان باید زآنسو نکند هیچ نگاه .

فرخی .


بکشت آنهمه مرغ و کند آب و نی
ندید از ددان هیچ جز داغ پی .

اسدی .


پی کور کنان حریف جویان
زآنگونه که هیچکس ندانست .

انوری .


روباه وار بر پی شیران نهند پی
تا آید از کفل گه شیران کبابشان .

خاقانی .


روز آمد و روز شد جهان را
کس یک پی کاروان ندیده ست .

خاقانی .


دو گرگ جوان تخم کین کاشتند
پی روبه پیر برداشتند.

نظامی .


به آیین غلامان راه برداشت
پی شبدیز شاهنشاه برداشت .

نظامی .


پی غولان درین بیغوله بگذار
فرشته شو قدم زین فرش بردار.

نظامی .


سواران همه شب بتک تاختند
سحرگه پی اسب بشناختند.

سعدی .


فریبنده را پای در پی منه
چو رفتی ودیدی امانش مده .

سعدی .


کرده بودند پی ز دنیا گم
سید قوم بود خادمهم .

اوحدی .


مسکین دل من گم شد و من در طلب وی
بردم بکمانخانه ٔ ابروی تواش پی .

سلمان ساوجی .


میگذرد خیال او روز و شبم بچشم و دل
برطبقات چشم و دل هان پی پای تازه بین .

سلمان ساوجی .


- پای بر پی نهادن ؛ متابعت و پیروی . (برهان ). تجسس کردن . (حاشیه ٔ بوستان ) :
فریبنده را پای بر پی منه
چو رفتی و دیدی امانش مده .

سعدی .


- پی گم کردن ؛ بغلط افتادن :
نیمشب پی گم کنان در کوی جانان آمدم
همچو جان بی سایه و چون سایه بیجان آمدم .

خاقانی .


- پی گم کردن بر کسی ؛ او را بغلطانداختن ، ایز گم کردن . رجوع به پی گم کردن شود.
|| اثر. نشان . تفیئة :
تویی آنکه نبود هماورد تو
نیابند شیران پی گرد تو.

فردوسی .


بدیشان چنین گفت شاه جهان
که هرگز پی کین نگردد نهان .

فردوسی .


جهاندار چون گشت با داد جفت
زمانه پی او نیارد نهفت .

فردوسی .


- پی غلط کردن ؛ باشتباه افتادن :
پی غلط کرده چو خرگوش همه شیردلان
راه تنها شده تا کعبه بتنها بینند.

خاقانی .


از آن ره بجایی نیاورده اند
که اول قدم پی غلط کرده اند.

سعدی .


واژه های قبلی و بعدی
واژه های همانند
۲۶۴ مورد، زمان جستجو: ۰.۲۵ ثانیه
پی . (اِ) مختصر کلمه ٔ یونانی پری فریا ۞ بمعنی دایره . علامتی مختار نشان دادن رابطه ٔ ثابت میان محیط دایره را با قطر آن . نسبت طول محیط ه...
پی . [ پ َ / پ ِ ] (پسوند) مزید مؤخر امکنه چون : احمدچاله پی . اساروپی . امجله پی . برف آب پی . بزرودپی . بندپی . پایین رودپی . تالارپی . تجری اسپ ...
پی . (اِ) نام حرف «پ » یعنی باء فارسی بسه نقطه ٔ تحتانی و آن از حروف مخصوصه ٔ فارسی است و در تعریب و غیر تعریب به فاء بدل شود، چون پیل ...
پی . (اِ) نام حرف شانزدهم از حروف یونانی و نماینده ٔ ستاره های قدر شانزدهم و صورت آن اینست : p
پی . (صوت ) (بکسر اول و بیاء کشیده ) آوائی است نماینده ٔ تعجب و شگفتی .
پی . (اِ) مخفف پیه . (صحاح الفرس ). مخفف پیه که در چراغ سوزند وشمع نیز سازند. (برهان ). شحم . په . وزد : سوس پرورده پی بگداخته خوب درمانی ز...
پی . [ پ َ / پ ِ ] (اِ) کرّت . نوبت . بار. دفعه ۞ . مرتبه . راه . دست . مرّه : چند پی ؛ چند مرتبه و بار. (برهان ) : ای دلبری که قرطه ٔ زنگاردار ...
پی . [ پ َ /پ ِ ] (اِ) عصب . (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ). (غالباً با رگ استعمال شود). رشته مانندی سخت که در بدن آدمی و حیوان برای آسانی حرکت اعضا...
پی . [ پ َ / پ ِ ] (اِ) قوه ٔ مقاومت . تاب و توانایی . طاقت .پای . قوت مقاومت . تاب و طاقت . (برهان ) : فرستاده را گر کنم سرد و خوارندارم پی و ...
پی . [ پ َ / پ ِ ] (اِ) ریع (در گندم و آرد وجز آن ). قوه ٔ کش آمدن . کشش . چسبندگی و قوت : این خمیر پی دارست ؛ چسبندگی و کشش دارد. گندمی پی دار...
صفحه ۱ از ۲۷ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰
نظرهای کاربران
تعداد کاراکتر باقیمانده: 1000
نظر خود را وارد کنید