حسن
نویسه گردانی:
ḤSN
حسن . [ ح َ س َ ] (اِخ ) ابن محمدبن ابی بکر سکاکینی . پدرش فاضل و شیعی بی غلو بود و خودش در رفض غلو کردو قاضی شرف الدین او را به جرم سب شیخین تکفیر کرد وبه حکم این قاضی در سوق الخیل گردن حسن را زدند (11 جمادی اول سال 744 هَ . ق .). (دررالکامنة ج 2 ص 34).
واژه های همانند
۱,۷۳۰ مورد، زمان جستجو: ۰.۵۸ ثانیه
حسن قطرانی . [ ح َ س َ ن ِ ق َ ] (اِخ )از معتمدین حسن صباح اسماعیلی بود. (حبیب السیر).
حسن قفطانی . [ ح َ س َ ن ِ ق َ ] (اِخ ) ابن علی بن نجم سعدی ریاحی نجفی معاصر کاشف الغطاء بود و دیوان شعر دارد. (ذریعه ج 9 ص 240).
حسن فردوسی . [ ح َ س َ ن ِ ف ِ دَ ] (اِخ )ابن اسحاق بن شرفشاه طوسی مکنی به ابوالقاسم . درگذشته ٔ 416 هَ . ق . صاحب شاهنامه . رجوع به فردوسی ...
حسن قزوینی . [ ح َ س َ ن ِ ق َزْ ] (اِخ ) رجوع به رفیع قزوینی شود.
حسن قزوینی . [ ح َ س َ ن ِ ق َزْ ] (اِخ ) قاضی حسن از طرف اکبرشاه حاکم گجرات بود. شعر وی در صبح گلشن و نامش در تذکره ٔ غنی آمده است . (ذریع...
حسن فروختن . [ ح ُ ف ُ ت َ ] (مص مرکب ) حسن فروشی کردن . زیبایی خود را به رخ دیگران کشیدن : هر سروقد که بر مه و خور حسن میفروخت چون تو درآ...
حسن صنعانی . [ ح َ س َ ن ِ ص َ ] (اِخ ) ابن حسین بن قاسم بن محمدبن علی زیدی . درگذشته ٔ 1114 هَ . ق . او راست : حاشیه ای بر تذهیب در شرح تهذی...
حسن صنعانی . [ ح َس َ ن ِ ص َ ] (اِخ ) ابن اسحاق بن مهدی بن احمدبن حسن بن قاسم بن محمد صنعانی زیدی (1093 - 1110 هَ . ق .). او راست : الفتح ال...
حسن صنهاجی . [ ح َ س َ ن ِ ص َ ] (اِخ ) ابن علی بن تمیم بن المعزبن بادیس . از پادشاهان صنهاجی مغرب . در مهدیه در 503 هَ . ق . و 1109 م . متولد...
حسن طهرانی . [ ح َ س َ ن ِ طِ ] (اِخ ) رجوع به حسن تهرانی شود.