حسن
نویسه گردانی:
ḤSN
حسن . [ ح َ س َ ] (اِخ ) ابن محمدبن ابی بکر سکاکینی . پدرش فاضل و شیعی بی غلو بود و خودش در رفض غلو کردو قاضی شرف الدین او را به جرم سب شیخین تکفیر کرد وبه حکم این قاضی در سوق الخیل گردن حسن را زدند (11 جمادی اول سال 744 هَ . ق .). (دررالکامنة ج 2 ص 34).
واژه های همانند
۱,۷۳۰ مورد، زمان جستجو: ۰.۵۸ ثانیه
حصن الحنش . [ ح ِ نُل ْ ح َ ن َ ] (اِخ ) حصنی به اسپانیا. (حلل سندسیه ج 1 ص 146، 147).
حصن الدین . [ ح ِ نُدْ دی ] (اِخ ) ابن تغلب . ملقب به شریف . صاحب دره ٔ سربام از اشمونیان است و دروه ٔ شریف بدو منسوبست با ملک ظاهر ایوبی ...
حصن الصعب . [ ح ِ نُص ْ ص َ ] (اِخ ) یکی از قلاع خیبر. رجوع به فهرست جزء اول امتاع الاسماع شود.
حصن الزهر. [ ح ِ نُزْ زَ ] (اِخ ) حصنی به اسپانیا. (حلل سندسیه ج 1 ص 83).
حصن العنب . [ ح ِ نُل ْ ع ِ ن َ ] (اِخ ) نام موضعی بنواحی فلسطین از ارض بیت المقدس . (معجم البلدان ).
حصن الفرح . [ ح ِ نُل ْ ف َ رَ ] (اِخ ) موضعی است نزدیک اشبیلیه به اندلس . رجوع به عیون الانباء ج 1 ص 69 شود.
حصن القصر. [ ح ِ نُل ْ ] (اِخ ) حصنی به اندلس . (حلل سندسیه ج 1 ص 74 و ج 2 ص 185).
حصن اندة. [ ح ِ ن ِ اَ ] (اِخ ) حصنی به اسپانیا. (حلل سندسیه ج 1 ص 219).
حصن برغش . [ ح ِ ن ِ ب َ ] (اِخ ) حصنی به اسپانیا. (حلل سندسیه ج 1 ص 334).
حصن بشیر. [ ح ِ ن ِ ب َ ] (اِخ ) حصنی میان حلّه و بغداد.