حسن
نویسه گردانی:
ḤSN
حسن . [ ح َ س َ ] (اِخ ) ابن محمدبن حسن طوسی . وی پسر شیخ الطائفه ٔ طوسی صاحب تهذیب و استبصار میباشد. و کنیت او ابوعلی و تا 515 هَ . ق . زندگی میکرده است . قسمتهائی از کتاب «بشارة المصطفی » که به نام «امالی ابن الشیخ » نیز معروف است ، از املای وی بوده که از 509 هَ . ق . به بعد در نجف القا کرده است . و ابن طاوس وی را «الخال » نامیده و دائی خویش شمرده است .و نیز او راست : «الانوار». (ذریعه ج 2 ص 309 و 411).
واژه های همانند
۱,۷۳۰ مورد، زمان جستجو: ۰.۵۵ ثانیه
حسن بلگرامی . [ ح َ س َن ِ ب ُ گ َ ] (اِخ ) او راست : احوال قاآنی شاعر که در 1346 هَ . ق . در هند چاپ شده است . (ذریعه ج 7 ص 61).
حسن بندینجی . [ ح َ س َ ن ِ ب َ ن َ ] (اِخ ) ابن عبداﷲ قاضی ، مکنی به ابوعلی بغدادی شافعی .درگذشته ٔ 425 هَ . ق . او راست : «الذخیرة» و «الجامع»...
حسن ایلخانی . [ ح َ س َ ن ِ ] (اِخ ) حسن ایلکانی . رجوع به حسن بزرگ شود.
حسن ایلکانی . [ ح َ س َ ن ِ ] (اِخ ) حسن ایلخانی . رجوع به حسن بزرگ شود.
حسن بارفروش . [ ح َ س َ ن ِف ُ ] (اِخ ) ابن صفر بارفروشی ، معروف به شیخ کبیر. درگذشته ٔ 1345 هَ . ق . او راست : حاشیه هایی چند بر کتب درسی و «ح...
حسن اندخودی . [ ح َ س َ ن ِ اَ ] (اِخ ) رجوع به تاج الدین ... شود.
حسن بطلیوسی . [ ح َ س َ ن ِ ب َ ل ِ ] (اِخ ) ابن محمدبن یحیی بن عُلّیم ، مکنی به ابوحزم لغوی . درگذشته ٔ 576 هَ . ق . او راست : «شرح ادب الکات...
حسن بروجردی . [ ح َ س َ ن ِ ب ُ ج ِ ] (اِخ ) ابن احمد. از کتاب دیوان صاحب عباد بود و سپس به خراسان رفت و صدر کتاب ابونصر احمدبن علی میکالی...
حسن بروجردی . [ ح َ س َ ن ِ ب ُ ج ِ ] (اِخ ) شاعر معاصر نصرآبادی و معروف به حسن بیک محررالارقام بوده است . (ذریعه ج 9 ص 241).
حسن رباینده . [ ح ُ ن ِرُ ی َ دَ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) حسنی که به یک دیدن بیننده را به خود کشد و از خود ببرد : تا از آن حسن رباینده نظ...