اجازه ویرایش برای هیچ گروهی وجود ندارد

ربودن

نویسه گردانی: RBWDN
ربودن . [ رُ دَ ] (مص ) به تردستی و چابکی و حیله از کسی چیزی را گرفتن . (ناظم الاطباء). به زور و سرعت چیزی را از شخصی بردن . (آنندراج ) (کشف اللغات ) (سروری ). بزور چیزی رااز شخصی بردن . (غیاث اللغات ) (کشف اللغات ) (فرهنگ سروری ). ابزاز. (دهار). اختطاف . (منتهی الارب ). اختلاس . (دهار) (تاج المصادر بیهقی ) (منتهی الارب ). اختیاب . (تاج المصادر بیهقی ). استلاب . اقتلاع . التماع . (منتهی الارب ). الماع . (تاج المصادر بیهقی ). امتداش . امتراش . امتراط. امتشاع . امتشاق . امتشان . امتعاد. امتلاد. امتلاع . املاد. (منتهی الارب ). بَزّ. (تاج المصادر بیهقی ).تخطف . (دهار) (منتهی الارب ) (مصادراللغة زوزنی ). تخلس . تخوّت . جلف . خطف . (منتهی الارب ) (تاج المصادر بیهقی ) (دهار). خلس . (دهار) (تاج المصادر بیهقی ).خوت . (منتهی الارب ). رند. (لغت محلی شوشتر، نسخه ٔ خطی کتابخانه ٔ مؤلف ). سلب . (دهار) (منتهی الارب ). طر. مَشَع. (منتهی الارب ). ندل . (تاج المصادر بیهقی ) :
توشه ٔ خویش زود ازو بربای
پیش کآیدْت مرگ پای آکیش .

رودکی .


رباید همی این از آن آن ازین
ز نفرین ندانند باز آفرین .

فردوسی .


همی شاه مازندران را ز گاه
بباید ربودن فکندن بچاه .

فردوسی .


چو دزدان مر او را بخواهی ربود
چنین زور مردی بخواهد نمود.

فردوسی .


به قارن چنین گفت بدخواه بخت
ربود از شما گنج و دیهیم و تخت .

فردوسی .


تهمتن فروبرد چنگ دراز
ربود از سرش تاج آن سرفراز.

فردوسی .


غلیواج از چه مَیشوم است از آنکه گوشت برْباید
همای ایرا مبارک شد که قوتش استخوان باشد.

عنصری .


درآمد یکی خاد چنگال تیز
ربود از کفَش گوشت و برد و گریز.

خجسته (از فرس اسدی ).


یکی پیر کپی بیامد چو دود
ز شیران و دیوان کالا ربود.

؟ (از لغت نامه ٔ اسدی ).


آنجا که رفته بود هم اندرزمان نبود
تب لرزه های جرم کواکب ربوده بود.

خاقانی .


دست بر سر زآنم از دست اجل
تا کلاه عمر نَرْباید ز من .

خاقانی .


تا که دست قدر از دست تو برْبود کمر
کاغذین پیرهن از دست قدر باد پدر.

خاقانی .


و مشایخ گفته اند مشاهدة الابرار بین التجلی و الاستتار می نمایند و می ربایند. (گلستان ).
در چشم من آمد آن سهی سرو بلند
بربود دلم ز دست و در پای افکند.

(گلستان ).


درآید جلوه ٔ حسن از در گوش
ز جان آرام برْباید ز دل هوش .

جامی .


اجتحاف ؛ ربودن چیزی را. (منتهی الارب ). اجتذاف ؛ کشیدن چیزی را و ربودن . اجتراش ؛ ربودن چیزی را. اجتلاط؛ ربودن چیزی را. اختباس ؛ ربودن مال کسی . اختداف ؛ ربودن چیزی را. اختلاس ؛ ربودن مال یا پول کسی را. اختناء؛ ربودن چیزی را. اخلال ؛ بردن چیزی را و ربودن . افتراع ؛ دوشیزگی ربودن . الاحة؛ ربودن حق کسی را. التماط؛ ربودن حق کسی را. الماع (المع بالشی ٔ)؛ ربودن چیزی را. امحاق ؛ ربودن ِ خدای ْبرکت ِ چیزی را. تبل ؛ ربودن عقل کسی را. تجاحف ؛ ربودن گوی را به چوگان . تخالس ؛ از یکدیگر ربودن . تدلیه ؛ ربودن ِ عشق ْ؛ دل ِ کسی را. تلمع؛ ربودن چیزی را. جحف ؛ربودن گوی را. حرب ؛ ربودن مال . خطف ؛ ربودن چیزی را.خلب ؛ ربودن عقل کسی را. خلس ؛ ربودن چیزی را. خَلّیسی ̍؛ ربودن چیزی را. خَوایة؛ ربودن چیزی را. خَوی ̍؛ ربودن چیزی را. دغرة؛ ربوده گرفتن چیزی را. شرح ؛ ربودن دوشیزگی بکر را. غَوْل ؛ بناگاه ربودن . شجرة سلیب ؛ درخت که شاخ و برگ آن ربوده باشد. قفطلة؛ ربودن از پیش کسی چیزی . قفلطة؛ ربودن از دست کسی چیز را. لمع (لمع بالشی ٔ)؛ ربودن چیزی را. متع؛ ربودن چیزی را. متعة؛ ربودن چیزی را. (منتهی الارب ). مخالسة؛ چیزی را از کسی ربودن . (مصادراللغة زوزنی ). مصح ، معد، (منتهی الارب ). معل ؛ ربودن چیزی را. (منتهی الارب ). ربودن و زود رفتن . (دهار). ندل ؛ بسرعت ربودن . (منتهی الارب ). || بلند کردن . برداشتن . || بزور برداشتن . بزور بلند کردن . گرفتن . (ناظم الاطباء). برگرفتن . تاراج کردن :
تکین بدید بکوی اوفتاده مسواکش
ربود تا بردش باز جای و بازکند.

عماره ٔ مروزی .


تهمتن کمرگاه کهرم گرفت
ربودش ز روی زمین ای شگفت .

فردوسی .


یکایک ربودی سواران ز زین
به سرپنجه و برزدی بر زمین .

فردوسی .


همی شهریاری ربایی ز گاه
که نفرین کند بر تو خورشید و ماه .

فردوسی .


که ازپشت زین ْشان به خَم ّ کمند
ربودم سراپای کردم ببند.

فردوسی .


چو شادان نشیند کسی با کلاه
به خَم ّ کمندش رباید ز گاه .

فردوسی .


معشوقگانْت را گل و گلنار و یاسمن
از دست یاره بربود از گوش گوشوار.

منوچهری .


چو ماه از ربودن چو خور از شنودن
بگاه ربودن چو شاهین و بازی .

؟ (از تاریخ بیهقی چ ادیب ص 384).


ز گُردان به خَم ّ کمند گزین
بهر حمله دودو ربودی ز زین .

اسدی .


ربودی ازین و بدادی مر آن را
چو باز شکاری و آن را شکاری .

ناصرخسرو.


برْبود شب و روز رنگ و بویم
برکند مه و سال پرّو بالم .

ناصرخسرو.


وز باب و ز مام خویش نَرْبودش
یا زو نربود باب و مامش را.

ناصرخسرو.


این ظلم بدستوری ازبهر چه باید
چون مال ز یکدیگر بس خود بربایید.

ناصرخسرو.


مرا با جان روشن در دل صافی یکی شد دین
چو جان یا دین یکی شد کس مر او را نیز نَرْباید.

ناصرخسرو.


عمر ترا همی ز تو برْباید
گر همرهی کنی تو نه هشیاری .

ناصرخسرو.


- درربودن ؛ برداشتن بسرعت . برگرفتن بشتاب . برگرفتن بچابکی وتندی :
ز جا درربود و به هومان سپرد
جهان پهلوانان ِ با دستبرد.

فردوسی .


ز زین درربود و همی تاختش
به پیش پدر برد و انداختش .

فردوسی .


سیل کاروان و استران را درربود. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص 262).
جان ودلم ز شوخی هر دو چو درربودی
خاقانی از خجالت با تو نکرد دعوی .

خاقانی .


استاد او را از زمین درربود و بالای سر برد. (گلستان ).
- || گرفتن . بسر رساندن :
قضا روزگاری ز من درربود
که هر روزاز وی شب قدر بود.

(بوستان ).


- || دزدیدن :
چو گربه درنربایم ز دست مردم چیز.

سعدی .


- دل ربودن ؛ ربودن دل . بردن دل :
به دل ربودن جلدی و شاطری ای مه
ببوسه دادن جان پدر بس اَژْکَهَنی .

شاکر بخاری .


و رجوع به ترکیب ربودن دل شود.
- دل درربودن ؛ بردن دل :
دیدی که دل چگونه ز من درربوده ای
پنداشتی که بر سر گنج اوفتاده ای .

خاقانی .


و رجوع به ترکیب ربودن دل شود.
- ربودن دل ؛ دل را مفتون خود کردن . (از یادداشت مرحوم دهخدا). دل بردن . بتاراج بردن دل . شیفته و خواهان کردن دل بر خود :
کس نیست به گیتی که براو شیفته نَبْوَد
دلها به خوی نیک ربوده ست نه زِاستم .

فرخی .


ترسی که کسی نیز دل من برباید
کس دل نرباید به ستم چون تو ربایی .

منوچهری .


نشود رسته هر آن کس که ربوده ست دلش
زلف چون نون و قد چون الف و جعد چو میم .

ناصرخسرو.


وین کهن گشته گنده پیر گران
دل مابین چگونه برْباید.

ناصرخسرو.


مال من دزد ببرد و دل من عشق ربود
وقت را زین دو یکی ماحضرم بایستی .

خاقانی .


گر این بت زنده بودی فتنه بودی
وگر جان داشتی بس دل ربودی .

نظامی .


دلی که حور بهشتی ربودو یغما کرد
کی التفات کند بر بتان یغمایی .

(گلستان ).


به لطف خال و خط از عارفان ربودی دل
لطیفه های عجب زیر دام و دانه ٔ تست .

حافظ.


دیوانه شد دلم که ربودش به غمزه یار
عقلی چنان بجای نباشد ربوده را.

کاتبی .


اِفتان ؛ ربودن ِ زن ْ دل را. فُتون . ربودن ِ زن ْ دل ِ کسی را. (منتهی الارب ).
|| دزدیدن . (ناظم الاطباء). به حیله بردن . بزور و نیرنگ بردن :
ای بچه ٔ حمدونه غلیواژ غلیواژ
ترسم بربایدْت بجای اندر یک روز ۞ .

لبیبی (از اسدی ).


همچو گرگان ربودنت پیشه ست
نسبتی داری از کلاب و ذئاب .

ناصرخسرو.


چون حریص خوردنی ، زن خواه زود
ورنه گربه آمد و دنبه ربود.

مولوی .


اغلب تهیدستان دامن عصمت به معصیت آلایند و گرسنگان نان ربایند. (گلستان ).
|| حمل کردن . بردن . (ناظم الاطباء). بسرعت بردن . بشتاب دور کردن :
گلیمی که خواهد ربودنْش باد
ز گردن بشخشد هم از بامداد.

ابوشکور بلخی .


بچوگان خود چنان چالاک بودند
که گوی از چنبر گردون ربودند.

نظامی .


|| دور کردن . جدا کردن بزور :
به گفت ِ دروغ آزمودن همی
بخواهی سر از من ربودن همی .

فردوسی .


کسی چون ستاند ز یاقوت قوّت
چگونه رباید کسی بوی عنبر.

ناصرخسرو.


آن زمان کو جان همی داد ار من آنجا بودمی
جانستانش را بصور آه جان برْبودمی .

خاقانی .


دو چشم مست میگونت ببرد آرام هشیاران
دو خواب آلوده برْبودند عقل از دست بیداران .

سعدی .


- ربودن خواب ؛ درگرفتن خواب . غلبه کردن خواب بر کسی :
چه گمان کرده ای که وقت شراب
غافلانه مرا رباید خواب .

نظامی .


- ربودن خواب از چشم ؛ دور کردن خواب . جدا کردن خواب :
من خواب ز دیده به می ناب ربایم
آری عدوی خواب جوانان می نابست .

منوچهری .


|| از بین بردن . محو کردن . نابود کردن :
به چابکی برباید کجا نیازارد
ز روی مرد مبارز بنوک پیکان خال .

منجیک .


بس بی وفا و مهری کز دوستان یکدل
نور و جمال و رونق خوش خوش همی ربایی .

ناصرخسرو.


و اگر خردمندی به قلعه ای پناه گیرد... و یا به کوهی که از گردانیدن آب و ربودن باد در آن ایمن تواند زیست البته به عیبی منسوب نگردد. (کلیله و دمنه ).
|| گول زدن . فریفتن . فریب دادن :
شه طنجه را طَمْع برْبود و گفت
که این آگهی با دلم نیست جفت .

اسدی .


ربود خواهد این پیرهن ترا اکنون
همان که تازگی و رنگ پیرهنْت ربود.

ناصرخسرو.


|| رهانیدن :
چاره ندانم ترا جز آنکه به طاعت
خویشتن از مرگ ویشک او بربایی .

ناصرخسرو.


|| مجذوب کردن . گرفتار کردن :
از آن کردار کو مردم رباید
عقاب تیز نَرْباید خشین سار.

دقیقی .


واژه های قبلی و بعدی
واژه های همانند
۶ مورد، زمان جستجو: ۰.۰۸ ثانیه
این واژه به تازگی اضافه شده است و هنوز هیچ کسی برای آن معنی ننوشته است. برای اینکه برای این واژه معنی بنویسید اینجا کلیک کنید.
تک ربودن . [ ت َرُ دَ ] (مص مرکب ) پیشی گرفتن در تاخت : ز گوران تک ربودم در دویدن گرو بردم ز مرغان در پریدن . نظامی .و رجوع به تک شود.
دل ربودن . [ دِ رُ دَ ] (مص مرکب ) ربودن دل . فریفته کردن . شیفته کردن . عاشق ساختن : چو نوبت داشت در خدمت نمودن برون زد نوبتی در دل ربود...
گوی ربودن . [ رُ دَ ] (مص مرکب ) ربودن گوی . نهانی برگرفتن گوی . برگرفتن گوی پنهانی . دزدیدن گوی . || کنایه از سبقت و پیشدستی کردن و غالب...
عنان ربودن . [ ع ِ رُ دَ ] (مص مرکب ) گرفتن زمام از دست کسی . (فرهنگ فارسی معین ). اختیار بردن : چه سرو است آنکه بالا می نمایدعنان از دست ...
خواب ربودن . [خوا / خا رُ دَ ] (مص مرکب ) خواب بردن . بخواب شدن : چون ظن افتاد که اهل خانه را خواب ربود مقدم دزدان هفت بار بگفت شولم ...
نظرهای کاربران
نظرات ابراز شده‌ی کاربران، بیانگر عقیده خود آن‌ها است و لزوماً مورد تأیید پارسی ویکی نیست.
برای نظر دادن ابتدا باید به سیستم وارد شوید. برای ورود به سیستم روی کلید زیر کلیک کنید.