زاویه ٔ خارجه

زاویه ٔ خارجه .[ ی َ / ی ِ ی ِ رِ ج َ / ج ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) (... از مثلث ) چون یکی پهلو از مثلث بیرون آری ، زاویه ای بحاصل آید بیرون از مثلث و او را خارجه خوانند و هر یکی از آن دو زاویه مثلث که نه بر پهلوی خارجه باشد مقابله ٔ اندرونی خوانند. (التفهیم بیرونی ص 13).
|| از خطهای متوازی هر گه که آن خط را که بر دو متوازی اوفتد بر استقامت بکشی آن زاویه که از هر دو بیرون پدید آید، او را خارجه خوانند و راست باشد آن اندرونی را که برابر او است بدانسو کجا اوست . (التفهیم بیرونی ص 14).