زاویه ٔ مجدی

زاویه ٔ مجدی . [ ی َ ی ِ م َ ] (اِخ ) از مدرسهای معروف جامع عتیق است و در داخل مقصوره ٔ وسطی در جوار محراب بزرگ واقع است . این زاویه را حارث بن مهلب بن حسن برکات ملقب به مجدالدین (628 هَ .ق .) وزیر ملک اشرف موسی بن عادل مرتب ساخت و منصب تدریس در آن را به وجیه الدین عبدالوهاب بهنسی که قاضی القضاة و خویشاوند وی بود تقویض کرد و موقوفاتی بسیاربرای آنجا معین کرد و تدریس در این مدرس اکنون از مناصب ارجمند بشمار میرود. (از خطط مقریزی ج 4 ص 20).