سلیمان . [ س ُ ل َ ] (اِخ ) نام دو تن از سلاطین عثمانی : سلیمان اول ابن سلیم اول ملقب به قانونی جلوس
926 هَ . ق . فوت
974 هَ .ق . ترکان او را قانونی و فرنگیان وی را عظیم لقب داده اند. وی فتوحات سلیم خان را تحت الشعاع عملیات درخشان خود قرار داد، یعنی در سال
928 هَ . ق . اسرای جزیره ٔ روس را از مواقع مستحکم خود راند و در طرف شمال شهر بلگراد را گرفت و در سال
932 هَ . ق . مجارها را در دشت موهاکس شکستی سخت داد و پادشاه ایشان لویی دوم را با
20000 تن دستگیر کرد و مجارستان مدت یک قرن ونیم از ایالات عثمانی شد. سلطان سلیم شهر. وینه را نیز در سال
935 هَ . ق . محاصره کرد و با اینکه نزدیک بود به آن دست یابد با گرفتن خراجی از آرشیدوک فریناند از آن شهر دست برداشت . لقب «کبیر» که بدو داده اندفقط بمناسبت هوش و کفایت و فتوحات درخشان او نیست ، بلکه بیشتر جد و جهدی است که وی در حفظ مقام خود بخرج داده است . وی در زمان قدرت شارل اول ، وینه را محاصره کرده ، بر مجارستان دست یافته و در دوره ٔ عملیات بحری ملاحان مهم امثال دریا
۞ و دریک
۞ بحرالروم (مدیترانه ) را تا آبهای ساحلی اسپانیا زیر نفوذ گرفته است وامیرالبحرهای او مانند «مارباروسا» و «پیاله » و «ورغوت » آبهای بحرالروم را میدان جولان سفاین خود ساخته ،اسپانیا را از ممالک بربرنشین آفریقا رانده و در جنگ بحری «پروزا»
۞ بر پاپ و امپراطور آلمان و امیر ونیز غلبه یافته اند. خلاصه ممالک عثمانی در عهد سلطان سلیمان خان از بوداپست و ساحل دانوب تا شلاله ٔ آسودان در مصر و از ساحل فرات تا باب جبل طارق وسعت داشت و دوره ٔ سلطنت او دوره ٔ منتهای عظمت عثمانی است چه بعد از او ایام نکبت این ممالک شروع میشود. سلیمان دوم ابن ابراهیم بن احمد جلوس
1099 هَ . ق . و فوت
1102 هَ . ق . (فرهنگ فارسی معین ).