عطاس
نویسه گردانی:
ʽṬAS
عطاس . [ ع َطْ طا ] (اِخ ) (علی ...) ابن حسن بن عبداﷲ حضرمی . ادیب و شاعر قرن دوازدهم هجری . رجوع به علی عطاس شود.
واژه های همانند
۶ مورد، زمان جستجو: ۰.۱۱ ثانیه
عطاس . [ ع َطْ طا ] (ع ص ) عطسه دهنده . (منتهی الارب ) (آنندراج ).
عطاس . [ ع ُ ] (ع مص ) عطسه دادن . (از منتهی الارب ) (المصادر زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ). عطسه آمدن کسی را. (از اقرب الموارد). || دمیدن صب...
عطاس . [ ع ُ ] (ع اِ) عطسه . (منتهی الارب ) (دهار) (از غیاث اللغات ). هوایی است که با فشار از بینی خارج می شود به همراه صدائی که شنیده می ...
عطاس . [ ع َطْطا ] (اِخ ) احمدبن حسن عطاس . از بزرگان علویان در حضرموت . به سال 1257 هَ . ق . در شهر حریضه متولد شد واز کودکی نابینا بود. و به...
علی عطاس . [ ع َ ی ِ ع َطْ طا ] (اِخ ) ابن حسن بن عبداﷲ عطاس حضرمی باعلوی . ادیب و شاعر مورخ و از اهالی حضرموت بود. وی در سال 1121 هَ . ق . ...
اتآس . [ اِت ْ ت ِ ] (ع مص ) نومید شدن . ناامیدی . نمیدی . نومیدی .