اجازه ویرایش برای هیچ گروهی وجود ندارد

فروهر

فروهر. [ ف ُ هََ ] (اِ) در پهلوی فروهر ۞ ، فارسی باستان ظاهراً فرورتی ۞ و در اوستا فره وشی ۞ . در اصل مرکب از دو جزء فره یافرا به معنی پیش و «ور» به معنی پوشاندن ، نگهداری کردن و پناه بخشیدن . طبق مندرجات اوستا فروهر نیرویی است که اهورمزدا برای نگهداری آفریدگان نیک ایزدی ازآسمان فروفرستاده و نیرویی است که سراسر آفرینش نیک از پرتو آن پایدار است . پیش از آنکه اهورمزدا جهان خاکی را بیافریند، فروهر هر یک از آفریدگان نیک این گیتی را، در جهان مینوی زبرین بیافرید و هر یک را بنوبه ٔ خود برای نگهداری آن آفریده ٔ جهان خاکی فرومی فرستد و پس از مرگ آن آفریده ، فروهر او دیگر باره بسوی آسمان گراید و به همان پاکی ازلی بماند. اما هیچگاه کسی را که به وی تعلق داشت فراموش نمیکند و هر سال یک بار به دیدن وی می آید و آن هنگام جشن فروردین است ، یعنی روزهایی که برای فرودآمدن فروهرهای نیاکان و پاکان اختصاص دارد. (از حاشیه ٔ برهان چ معین ). || به معنی جوهر که در مقابل عرض باشد. (برهان ). از فرهنگ دساتیر است . رجوع به دساتیر ص 258 شود.
واژه های قبلی و بعدی
واژه های همانند
هیچ واژه ای همانند واژه مورد نظر شما پیدا نشد.
نظرهای کاربران
محسن
۱۳۸۸/۰۴/۰۴ Iran
0
0

ایا توضیحاتی که در مورد نشان فروهر به عنوان یک نماد ایران باستان وجود دارد صحیح است؟

زینب
۱۳۸۹/۰۴/۰۳ Iran
0
0

بی شک نماد فروهر شکیل ترین نمادی است که اصالت وتمدن چندین هزار ساله ما ایرانیان را نشان میدهد.حکاکی نقش برجسته فروهر در مکانهای باستانی ازجمله کوه بیستون نشانی از اهمیت این نماد زیباست که برگرفته از فرهنگ دیرینه ماست.به یقین فروهر نماد ایران باستان است.به امید سربلندی تمامی ایرانیان در حهان.


تعداد کاراکتر باقیمانده: 1000
نظر خود را وارد کنید