گنده مغزی . [ گ َ دَ
/ دِ م َ ] (حامص مرکب ) تکبر کردن و سخنان متکبرانه گفتن . (برهان )
: اگر می رود در پی این سخُن
بدین گفتگو گنده مغزی مکن .
سعدی (از رشیدی و آنندراج ).
|| هرزه و یاوه بر زبان راندن و درشتی و کج خلقی نمودن . (برهان ).
-
گنده مغزی کردن . رجوع به گنده مغزی شود.