۱,۷۳۰ مورد، زمان جستجو: ۰.۷۳ ثانیه
حسن نوبختی . [ ح َ س َ ن ِ ن َ / نُو ب َ ] (اِخ ) ابن حسین مکنی به ابومحمدخواهرزاده ٔ سهل بن اسماعیل نوبختی و شیعی بود و در 402 هَ . ق . درگذ...
حسن نوبختی . [ ح َ س َ ن ِ ن َ / نُو ب َ ] (اِخ ) ابن موسی مکنی به ابومحمد بغدادی شیعی متکلم . پس از سال 300 هَ . ق . زنده بوده است . اوراس...
حسن نعمانی . [ ح َ س َ ن ِ ن ُ ] (اِخ ) ابن خطیربن ابی الحسن علی فارسی ملقب به ظهیرالدین و مکنی به ابوعلی . اهل نعمان است که شهری میان...
حسن مغارفی . [ ح َ س َ ن ِ م ُ رِ ] (اِخ ) ابن اسدبن حسن معروف به ابن المغارفی . امام لغت و شعر بود، مدتی حاکم میافارقین بود و در 487 هَ ....
حسن معافری . [ ح َ س َ ن ِ م ُ ف ِ ] (اِخ ) رجوع به حسن قبشی شود.
حسن معامله . [ ح ُ ن ِ م ُ م َ / م ِ ل َ / ل ِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) خوش معاملگی . رجوع به ترکیبات حسن شود.
حسن معدانی . [ ح َ س َ ن ِ م ِ ] (اِخ ) ابن رحال مغربی فقیه مالکی . قاضی مکناسة بود و در آنجا در 1140 هَ . ق . درگذشت . او راست : «الارفاق فی ...
حسن مستوفی . [ ح َ س َ ن ِ م ُ ت َ ] (اِخ ) رجوع به کلمه ٔمستوفی در همین لغت نامه و تاریخ گزیده ص 795 شود.
حسن مستوفی . [ ح َ س َ ن ِ م ُ ت َ ] (اِخ ) رجوع به مستوفی الممالک در همین لغت نامه شود.
حسن معاشرت . [ ح ُ ن ِ م ُ ش َ / ش ِ رَ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) خوشرفتاری . مهر. ادب .