مردم . [ م َ دُ ] (اِ)آدمی . انس . انسان . آدمیزاده . شخص . بشر : دریا دو چشم وبر دل آتش همی فزایدمردم میان دریا و آتش چگونه پاید. ر...
مردم . [ م ُ دِ ] (ع ص ) ساکن . برقرار. (منتهی الارب ). که ادامه یابد و قطع نشود ۞ . (از متن اللغة).
مردم . [ م ُ رَدْ دَ ] (ع ص ) ثوب مردم ؛ جامه ٔ کهنه و درپی کرده . (منتهی الارب ). ثوب مردم و مرتدم و متردم وملدم ، خلق مرقع. (متن ...
مردمک چشم. ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است ببین که در طلبت حال مردمان چون است (حافظ)
مردم وش . [ م َ دُ وَ ] (ص مرکب ) شبیه به مردم . مردم وار : به صورت کسانی که مردم وشندچو صورت همان به که دم در کشند.سعدی .
به کسی که مردم کشی راه می اندازد را گویند
مردم در. [ م َ دُ دَ ] (نف مرکب ) درنده ٔ مردمان . که آدمیزاد را پاره کند و بدرد و بکشد : خر بار بر به که شیر مردم در. (گلستان ).
مردم کش . [ م َ دُ ک ُ ] (نف مرکب ) کشنده ٔ مردم . آدمکش . قاتل . جلاد. میرغضب : ز پرده به گیسو بریدش کشان گرفتار در دست مردم کشان . ف...
مردم کشی . [م َ دُ ک ُ ] (حامص مرکب ) آدم کشی . قتل . جنایت . جلادی . کشتار. عمل مردم کش . رجوع به مردم کش شود : به مردم کشی اژدها پ...
مردم شمر. [ م َ دُ ش ِ /ش ُ م َ / م ُ ] (نف مرکب ) شمارنده ٔ مردم : بدانست مردم شمر هر که بودکه او در بزرگی نخواهد غنود.فردوسی .
مردم گزا. [ م َ دُگ َ ] (نف مرکب ) مردم گزای . رجوع به مردم گزای شود.
مردم گیا. [ م َ دُ ] (اِ مرکب ) مردم گیاه . مردم گیه . مهرگیاه : ز آفرینش مردم و مردم گیا هم صورتنداوست مردم دیگران در عهد او مردم گی...
مردم گیه . [ م َ دُ ی َه ْ ] (اِ مرکب ) مردم گیاه . مردم گیا. رجوع به مردم گیاه شود.
مردم فکن . [ م َ دُ ف ِ ک َ ] (نف مرکب ) مردم افکن . قهار. قوی پنجه . غالب : یکی بود مردانه و تیغزن سوار سرافراز و مردم فکن .فردوسی .
مردم وار. [م َ دُم ْ ] (ص مرکب ) چون مردم . مردم وش . شبیه مردم .
مردم دیس . [ م َ دُ ] (ص مرکب ) چون مردم . (یادداشت مرحوم دهخدا). مردم وش . مردم وار. شبیه انسان .
مردم رمی . [ م َ دُ رَ ] (حامص مرکب ) مردم گریزی . رمندگی : جوانمردی شیر با آدمی ز مردم رمی دان نه از مردمی .نظامی .
مردم زاد. [ م َ دُ ] (ن مف مرکب ) آدمیزاد.(برهان قاطع) (انجمن آرا) (آنندراج ) (رشیدی ) (جهانگیری ). زاده ٔ آدمی . انسان . (ناظم الاطباء) ...
مردم سار. [ م َ دُ ] (ص مرکب ) آن که دارای صورت و قیافه ٔ انسان است . || آن که دارای صورت و قیافه ٔ انسان واقعی است . مردمی سیرت...
مردم صور. [ م َ دُ ص ُ وَ ] (ص مرکب ) مردم صورت . که از حیث قیافه و صورت و شکل ظاهرآدمی است . که صورتاً شبیه آدمیزاد است : نبود مرد...
مردم طبع. [ م َ دُ طَ ] (ص مرکب ) که طبیعت مردمان دارد. انسان . جوانمرد. بزرگوار : پنداشت که او مردم طبع است و گران وقرنشناخت که او...
مردم پیچ . [ م َ دُ ] (نف مرکب ) کنایه از مردم کش و مردم آزار. (انجمن آرا). || (اِ مرکب ) سلاحی است مانند چوگان . (انجمن آرا). مردم...
مردم خور. [ م َ دُ خُوَرْ / خُرْ ] (نف مرکب ) مردم خوار. آدم خوار. آدم خور. خورنده ٔ گوشت آدمیزاده : ترا راهزن خواند و مارکش مرا دیو مرد...
مردم خوی . [ م َ دُ ] (ص مرکب ) مردم خصال .آدمی سیرت . ملایم و خوشرفتار : قوت تن بدان سبب زیادت شود و قوت عصبانی به اعتدال باز آ...
مردم خیز. [ م َ دُ ] (نف مرکب ) مردخیز. جائی را گویند که در آن ارباب عقل و دانش پیدا شوند. (آنندراج ). سرزمین و دیاری که از آنجا م...