احفاد
نویسه گردانی:
ʼḤFAD
احفاد. [ اِ ] (ع مص ) رفتن کم از پویه ، یعنی کم از خَبَب . || شتابانیدن کسی را. بشتابانیدن . (زوزنی ). || اِحفاد بعیر؛ راندن شتر را برفتار حَفَدان ، یعنی برفتار کم از پویه . || بخدمت شتافتن . بشتافتن نزدیک کسی . (تاج المصادر). || بکینه آوردن کسی را. بخشم آوردن . (تاج المصادر).
واژه های همانند
۱ مورد، زمان جستجو: ۰.۰۶ ثانیه
احفاد. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ حافِد و حَفَد. دختران . || فرزندزادگان . نبیرگان . نبسه گان اولاد : راه اولاد و احفاد او بازدادند تا بتعهد او قیام می ...