ایذه

نویسه گردانی: ʼYḎH

این نام در اوستایی: ایذَه iża؛ و در سنسکریت: iha (این جا) بوده است. اینکه نگارش تاریخی آن حفظ شده و همچنان که در اوستایی ایذه نوشته شده مانده است و ایزه نوشته نشده، نشانگر آن است که این نام از همان اوستایی گرفته شده و تنها گویش واج پایانی آن، که در اوستایی زَبَر (فتحه) بوده، زیر (کسره) شده است. اینکه چرا ایذه به معنی این جا نام این شهر شده است، باید این باشد که مردمان نخستینی که به این سرزمین آمده بودند، کسی از بزرگ آنها پرسیده کجا زندگی خواهیم کرد و او نیز به اوستایی گفته ایذه یعنی این جا؛ و این نام بر روی آن سرزمین مانده است. این گفتار در باره ی استامبول نیز هست؛ زمانی که شهر قسطنطنیه به دست ترکان عثمانی افتاد، پادشاه عثمانی (شاه محمد دوم) ممنوع کرد که کسی بگوید قسطنطنیه ولی نامی هم برای آن برنگزیده بود. روستاییانی که می خواستند به شهر بیایند، هنگامی که از آنان پرسیده می شد کجا می خواهید بروید، به رومی می گفتند: ایس تین پولین یعنی می خواهم به شهر بروم. و رفته رفته این جمله جایگزین قسطنطنیه شد و استامبول گشت. در عربی نیز روستاهایی با نام هُنا (این جا) و هناک (آن جا) دیده می شود. ***فانکو آدینات 09163657861

واژه های قبلی و بعدی

واژه های همانند

۵ مورد، زمان جستجو: ۰.۱۲ ثانیه

واژه

معنی

نظرات ابراز شده‌ی کاربران، بیانگر عقیده خود آن‌ها است و لزوماً مورد تأیید پارسی ویکی نیست.

برای نظر دادن ابتدا باید به سیستم وارد شوید. برای ورود به سیستم روی کلید زیر کلیک کنید.

ورود

ایذه

ایذه

ایذه ایزج مالمیر مال امیر اتابکان لر

ایزه

ایزه

عائذة