شوش شدن صیرورت

شَوِش. مصدر «شوِش» (Sho vesh) در فارسی کهن، مصدر غیرمستعملِ «شدن» به معنای گذشتن، سپری شدن و رفتن است. این واژه با ریشه مصدر شدن مرتبط بوده و در متون قدیمی به عنوان شکل مصدری برای افعال حرکتی به کار می‌رفته است، هرچند امروزه دیگر رایج نیست. معنا: گذشتن، رفتن، سپری شدن. نکته: در بررسی‌های نشانه-معناشناختی، شوش گاهی در معنای «حالت، وضعیت، عاطفه یا حس» نیز در برابر «کنش» (عمل) به کار رفته است. توجه: مصدر شوش نباید با واژگان هم‌آوا مانند «شوش» (شهر باستانی) یا «شوش» (شاخه‌های درخت انگور) مشتبه شود.