رنگ اشتر تخم کشی

رنگ. [ رَ ] (اِ). شتر قوی که از بهر نتاج نگاه دارند. (از فرهنگ جهانگیری ) (از برهان قاطع). شتر قوی. شتری که برای نتاج نگاه دارند. (آنندراج ): گرفتم رگ اوداج و گرفتمش بدو چنگ بیامد عزرائیل نشست از بر من تنگ چنان منکر لفجی که برون آید از رنگ بیاوردش جانم بر زانو ز شتالنگ . حکاک مرغزی. کاروانی بیسراکم داد جمله بارکش کاروانی دیگرم بخشید بختی جمله رنگ. فرخی (از فرهنگ اسدی ). لشکر خوارزم در ولایت ابهر و قزوین بی رسمی بسیار کردند و فرزندان مسلمانان به غارت و بردگی ببردند و قرب دو هزار اشتر رنگ از در قزوین براندند. (راحة الصدور راوندی ). || گوسپند و بز کوهی باشد. (فرهنگ اسدی ). بز کوهی . (نسخه ای از فرهنگ اسدی ) (جهانگیری ). نخجیر و بز کوهی و گاو دشتی . (برهان قاطع) : یوزجست و رنگ خیز وگرگ پوی و غرم تک ببرجه ، آهودو و روباه حیله ، گوردن. منوچهری . ز سر ببرد شاخ و ز تن بدرد پوست به صیدگاه ز بهر زه و کمان تو رنگ . فرخی (از فرهنگ اسدی ). به تیر کرد چو پشت پلنگ و پهلوی یوز پر از نشان سیه پشت یوز و پهلوی رن . فرخی . همیشه تا خورش و صید باز باشد کبک چنان کجا خورش و صید یوز باشد رنگ . فرخی . پلنگ و شیر، در وی مردم جنگ بتان نغز، گور و آهو و رن . (ویس و رامین ). همه دشت با شیر و یوز و پلنگ بد از گرد او غرم و آهو و رنگ . (گرشاسبنامه ). چون برآشفته گشت یک چندی دور دار از پلنگ بدخو رنگ . ناصرخسرو. بخت چون با گله ٔ رنگ بیاشوبد سرنگون پیش پلنگ افتد رنگ از شخ . ناصرخسرو. شیر بینم شده متابع رنگ باز بینم شده مسخر خاد. مسعودسعد. ز عدل تو بکند رنگ ناخنان هزبر ز امن تو بکند کبک دیده های عقاب . مسعودسعد. وآن ابر اگر به دشت ببارد عجب مدار گر شاخ رنگ و آهو از آن بارور شود. مسعودسعد. راه بر دشمن چو شیر نر ببست تا ز کوهش همچو رنگ اندرکشید. مسعودسعد. رنگیم و با پلنگ اجل کارزار ما آخر چه کارزار کند با پلنگ رنگ . سوزنی . در دشت و کوه و بیشه به همشیرگی چرند شیر و پلنگ و سرحان گور و گوزن و رنگ . سوزنی . به نقاشی نوک تیر خدنگ تهی کرده صحرای چین را ز رنگ . نظامی . لطف باری این پلنگ و رنگ را الف داد و برد از ایشان جنگ را. مولوی