مهریه
نویسه گردانی:
MHRYH
مَهر واژه ای عربی است که پارسی زبانان[ ی] پارسی و سپس [ه] عربی به آن افزوده اند تا نام دارای صفت شود. مهر در فرهنگ های عربی العین (قرن دوم قمری)، لسان العرب (قرن هفتم) و مجمع البحرین (قرن یازدهم) به معنی مالی که دختر یا زنی را در برابر آن به همسری می گیرند آمده است؛ زیرا عرب ها زن را مانند یک کالا می دیدند. در زبان سنسکریت واژه ی ادهیگنی کرته adhyagney-kreta به معنی هدایایی که به عروس داده می شود آمده که می تواند همان مهریه باشد؛ (فرهنگ سنسکریت - انگلیسی مونیر ویلیامز، چاپ 1964 ) ولی در واژه های اوستایی (فرهنگ واژه های اوستایی، احسان بهرامی)، پارتی و مانوی (فرهنگ واژه های پارتی و مانوی، ماری بویس)، پهلوی (فرهنگ واژه های پهلوی، بهرام فره وشی) و سغدی (فرهنگ واژه های سغدی بدرالزمان قریب) واژه ای به معنی مهریه نیامده است؛ و واژه ی کابین که در پهلوی کابِن آمده است به معنی جهیزیه است و نه مهریه؛ و این نشان می دهد که ایرانیان باستان برخلاف اعراب زن را کالا نمی دانستند تا جایی که دختر و پسر و زن و مرد می توانستند بدون ازدواج رسمی (ازدواج سفید) با هم زندگی کنند که این موضوع در واژه ی پهلوی هم بویشنیه hambavishnih آمده است. همتای پارسی مهریه این است: ماکلا māklā (کردی: mākala) (فرهنگ فارسی - کردی هه ژار) ***فانکو آدینات 09163657861
واژه های همانند
۵ مورد، زمان جستجو: ۰.۰۶ ثانیه
مهریه . [ م َ ری ی َ /ی ِ ] (از ع ، اِ) مَهر. کابین . آنچه دهد داماد عروس را برای نکاح . دست پیمان . شیربها. رجوع به مهر شود.
مهریه . [ م ِ ی َ ] (اِخ ) فرقه ای از مانویه ، منسوب به مهر رئیس این فرقه که در خلافت ولیدبن عبدالملک میزیسته است . (از الفهرست ابن الندیم...
این واژه به تازگی اضافه شده است و هنوز هیچ کسی برای آن معنی ننوشته است. برای اینکه برای این واژه معنی بنویسید
اینجا کلیک کنید.
مهریة. [ م َ ری ی َ ] (ص نسبی ) گندمی است سرخ رنگ . (منتهی الارب ). و یا منسوب است به مهرة که شهری است در عمان . (از اقرب الموارد) (از منت...
مهریة. [ م ُ هََ رْ ری َ ] (ع ص ) مخفف مهرئة.- قوه ٔ هاضمه ٔ مهریة ؛ قوه ای که غذا را گوارد و مهرا کند. (یادداشت مؤلف ).