عقد نامه پهلوی
نویسه گردانی:
ʽQD NAMH PHLWY
متن کامل ترجمهٔ «پیمانِ کَدَگخُدایی» (عقدنامهٔ پهلوی) رسالهٔ «پیمانِ کَدَگخُدایی» (Paymān ī Kadag-xwadāyīh) کهنترین عقدنامهٔ ازدواج به زبان فارسی میانه (پهلوی) است که از دوران ساسانی بر جای مانده و در آن، پیمان دوستی، مهرورزی و حقوق قانونی و مالی زن به زیبایی بیان شده است. ۱. آغاز عقدنامه (یاد ایزدان و تاریخ) «به نام و یاری و خشنودیِ اورمزدِ آفریدگار و امشاسپندانِ نیکوکار و ایزدانِ مینوی و گیتیای... در ماهِ [نام ماه] و روزِ [نام روز] از سالِ [شمارهٔ سال]، انجمنی آراسته شد به گواهیِ نیکمردان و راستان که در این انجمن گرد آمدهاند.» ۲. پیمان و پذیرش طرفین «آنگاه [نام داماد] پسرِ [نام پدر داماد]، از [نام پدر عروس]، دوشیزه [نام عروس] را به زنیِ پادشاهزن (همسر رسمی و دارای تمام حقوق) و به همسری و کدبانوییِ خانه خواستاری کرد. و [نام پدر عروس] نیز با رضایت و خرسندیِ خودِ دوشیزه، او را به زنیِ پادشاهزن به [نام داماد] داد.» ۳. سوگندِ مهرورزی و تعهدات اخلاقی و مالی داماد «و [نام داماد] پیمان بست و پذیرفت که: تا زندهام، او را چون سرور و کدبانوی خانه گرامی بدارم، با او به مهر و داد و راستی رفتار کنم، هیچگاه او را نیازارم و بر او ستم نورزم، خوراک و پوشاک و آرایشِ درخورِ جایگاهش را فراهم آورم، و هرگز او را بدون خشنودی خودش رها نکنم.» ۴. تضمین دارایی زن (کابین) و گواهان «و [نام داماد] مقدارِ [شماره] درهمِ سیمینِ ناب را به عنوان کابین (دارایی ویژهٔ زن) بر عهده گرفت تا هرگاه زن بخواهد، آن را بیکموکاست به او بپردازد. و فرزندانِ پسر و دختری که از این پیوند زاده شوند، فرزندانِ رسمی و برحقِ این خانواده خواهند بود. این پیمان به گواهیِ گواهانِ راستگوی نوشته و مُهر شد. ایدون باد و ایدونتر باد!»
واژه های همانند
هیچ واژه ای همانند واژه مورد نظر شما پیدا نشد.