شناص
نویسه گردانی:
ŠNAṢ
شناص . [ ش َ ] (ع ص ) فرس شناص ؛ اسب درازهیکل توانای نجیب . (از منتهی الارب ). فرس شَناص و شَناصی ّ وشُناصی ّ؛ اسب دراز شدید نجیب . (از اقرب الموارد).
واژه های همانند
۹۵ مورد، زمان جستجو: ۰.۱۹ ثانیه
روی شناس . [ ش ِ ] (ن مف مرکب ) مشهور و معروف و محترم . (ناظم الاطباء). روشناس . معروف و مشهور. (شرفنامه ٔ منیری ). رجوع به روشناس شود. || آش...
سخن شناس . [ س ُ خ َ ش ِ ] (نف مرکب ) شناسنده ٔ سخن . سخندان . سخن سنج . ادیب : سخن شناسان بر جود او شدید یقین کجا یقین بود آنجا بکار نیست گمان ...
سکه شناس . [ س ِک ْ ک َ / ک ِ ش ِ ] (نف مرکب ) سکه شناسنده . آنکه مسکوک اصیل را از مسکوک تقلبی تشخیص دهد. || پول پرست . (فرهنگ فارسی معین )...
خاک شناس . [ ش ِ ] (نف مرکب ) دانشمندی که اثرزمین های مختلف را برای کشت و زرعهای مختلف شناسد.
چوب شناس . [ ش ِ] (نف مرکب ) شناسنده ٔ چوب . که چوب شناسد. شناسنده ٔ انواع چوب . کسی که در شناختن انواع چوب خبره باشد.
حسن شناس . [ ح ُ ش ِ ] (نف مرکب ) زیباشناس . اهل ذوق : از بتان آن طلب ار حسن شناسی ای دل کاین کسی گفت که در علم نظر بینا بود.حافظ.
آدم شناس . [ دَ ش ِ ] (نف مرکب ) در تداول عامه ، آدمی شناس . آنکه اخلاق و سریرت مردم از قیافه و طرز رفتار و گفتار آنان شناسد.
سنگ شناس . [ س َ ش ِ ](نف مرکب ) سنگ شناسنده . کسی که در علم سنگ شناسی متبحر است . عالم علم الاحجار ۞ .
شاه شناس . [ ش ِ ] (نف مرکب ) آنکه شاه را شناسد. (یادداشت مؤلف ). || (ن مف مرکب ) سرشناس . که شاه او را شناسد. معروف پیش شاه . (یادداشت م...
فلک شناس . [ ف َ ل َ ش ِ ] (نف مرکب ) ستاره شناس . آنکه علم فلک داند : فلک شناس نداند براستیت شناخت ملک ستای نداند بواجبیت ستود.مسعودسعد.