سینا
نویسه گردانی:
SYNA
سینا:1 - این واژه با همین نوشتار و گویش در اوستایی به واتای [کردی] (معنی) ویرانی است (فرهنگ واژه های اوستا، احسان بهرامی) و در واژه های پهلوی به صورت صرف شده برای برای دوم شخص مفرد در زمان گذشته چنین آمده است: آواسیناد: ویران کرد. (فرهنگ واژه های پهلوی، بهرام فره وشی). 2 - همچنین به صورت سَئِنه saena (اوج گیرنده، بلند پرواز، شاهین) نیز در اوستایی آمده است. 3 - سینا که ترجمه ی سینین عربی است که در قرآن (سوره تین آیه 2) آمده است. ابن منظور (قرن هفتم هجری) در فرهنگ خود به نام لسان العرب در این باره چنین نوشته است: الف - و طورِ سینین و سینا و سیناء؛ کوهی در شام است. زجاج گفته است: سیناء در واقع [نامِ] سنگهاست و خداوند داناتر است؛ [سیناء] اسمِ مکان است. پس اگر کسی آن را بر وزنِ صحراء (سَیناء - با فتح) بخواند، غیرمنصرف (بدون تنوین) است؛ و اگر آن را سِیناء (با کسر) بخواند، بر وزنِ عِلباء است، اما چون اسمِ یک منطقه/بقعه است، باز هم غیرمنصرف خواهد بود؛ و در کلامِ عرب، ساختاری به صورت «فِعلاء» (با کسرِ حرفِ اول و مدّ) وجود ندارد. ب - سِینینیه» نامِ یک درخت است؛ چنانکه ابوحنیفه از اخفش نقل کرده و جمعِ آن «سینین» است. اخفش بر این باور است که «طورِ سینین» به صورتِ مضافالیه (مضاف به سینین) آمده است؛ او میگوید: این سخن را از هیچکس جز او نشنیدهام. جوهری میگوید: آن [طور]، به سینا نسبت داده شده که نامِ یک درخت است. اخفش نیز گفته است: سینین مفردِ سینینیه است. او میگوید: طورِ سَیناء و سِیناء هم با فتح و هم با کسر خوانده شده است؛ اما قرائت با فَتْح (سَیناء) از نظر نحوی برتر (اجود) است، زیرا بر وزنِ فَعلاء ساخته شده؛ و قرائت با کَسْر (سِیناء) از نظر نحوی پستتر (ردیء) است، زیرا در ساختارهایِ کلامیِ عرب، وزنِ فِعلاء (با کسرِ اول و مدّ) وجود ندارد که غیرمنصرف باشد، مگر اینکه آن را یک اسمِ اعجم (غیرعربی) فرض کنید. ابوعلی میگوید: آن (سیناء) از آن جهت غیرمنصرف است که به عنوانِ اسمِ یک مکان/بقعه در نظر گرفته شده است. پس همان گونه که ابن منظور نوشته است، اگر سینا sinā خوانده شود، واژه ی غیر عربی است؛ و اگر saynā مانند صحرا خوانده شود عربی است. 4 - سینا درکتاب مقدس (bible) هم نام بیابان است و هم کوهی که در آن بیابان است که بلندای آن 2285 متر است که بلندترین قله شبه جزیره سیناست. این نام در این کتاب های تورات آمده است: سِفِر (کتاب) خروج (Exodus): خروج ۳: ۱: اولین اشاره به «کوهِ خدا» (در نزدیکیِ مدین) که موسی با آن روبرو میشود. خروج ۱۹: ۱-۲: ورود بنیاسرائیل به «بیابانِ سینا» و اردو زدن در مقابلِ کوه. خروج ۱۹: ۱۸-۲۰: توصیفِ نزولِ خداوند بر «کوه سینا» با آتش و دود و لرزشِ شدید. (اینجا اولین تقارنِ واضحِ کوه سینا با مفهومِ «تجلی»/تِئوفانی است). خروج ۲۴: ۱۶: جلالِ خداوند بر «کوه سینا» قرار میگیرد. خروج ۳۴: ۲-۴: موسی برای بار دوم لوحهای سنگی را به «کوه سینا» میبرد. سِفِر لاویان (Leviticus): لاویان ۲۵: ۱: خداوند در «کوه سینا» با موسی سخن میگوید (در مورد سالِ سبت و یوبیل). لاویان ۲۷: ۳۴: تأکید بر اینکه احکام در «کوه سینا» صادر شدند. سِفِر اعداد (Numbers): اعداد ۱: ۱: خداوند در «بیابانِ سینا» در «خیمهی اجتماع» با موسی سخن میگوید (پس از خروج از مصر). اعداد ۳: ۱: «…در روزی که خداوند در کوه سینا با موسی سخن گفت». سِفِر تثنیه (Deuteronomy): تثنیه ۳۳: ۲: شعری در ستایشِ خداوند که از «سینا» طلوع میکند و از «سعیر» تابش مینماید. نتیجه این که سینا در پارسی که فَرنام (عنوان) پور سینا پزشک ایرانی است، می بایست از معنی سَئنه saena (اوج گیرنده، بلند پرواز، شاهین) گرفته شده باشد. ***فانکو آدینات 09163657861
واژه های همانند
۱۸ مورد، زمان جستجو: ۰.۱۹ ثانیه
سینا. (نف ) سوراخ کننده . (برهان ). مصحف سنبا. (صفت مشبهه از سنبیدن ) و «هویه سنبا» به معنی کتف سوراخ کن ، ذوالاکتاف ،لقب شاپور دوم است و پارس...
سینا. (اِخ ) نام کوه طور است . (برهان ). سیناء : پیغمبر میر است یوز او رابر مرکب میر است طور سینا. ناصرخسرو.موسیم که انی انااﷲ یافتم نور پاک ...
سینا. (اِخ ) نام پدر شیخ ابوعلی و بعضی گفته اند نام جدشیخ ابوعلی است و بعضی گویند لقب شیخ ابوعلی است . (برهان ). نام جد بوعلی . (غیاث ال...
سینا. (اِخ ) شبه جزیره ای است کوهستانی در شمال شرقی مصر میان خلیج عقبه (شرق ) و سوئز (مغرب ) که امروز در تصرف مصر میباشد. در تورات آمده که...
سیناء. (ع اِ) سنگ ریزه . (آنندراج ) (منتهی الارب ). || نام درختی است . (ناظم الاطباء) (فهرست مخزن الادویه ). رجوع به سینا شود.
سیناء. [ س َ ] (اِخ ) و به کسر سین نیز آمده . رجوع به سینا و منتهی الارب شود.
طور سینا. [ رِ ] (اِخ ) کوهی که موسی علیه السلام بدان بمناجات شد. نام کوهی که موسی بر آن با خدای تعالی بمناجات شدی . رجوع به طور شود : ...
پور سینا. [ رِ ] (اِخ ) مراد ابوعلی حسین بن عبداﷲبن سینا حکیم مشهور است : من مقیم دهر و عقل از نفثة المصدور من مایه ٔ احیای روح پور سینا ساخت...
ابن سینا. [ اِ ن ُ ] (اِخ ) رجوع به ابوعلی بن سینا شود.